Ik vind alles in het algemeen positief, je kan nergens anders beter zitten. Hof van Gan is voor mij alles en zeker de medewerkers daar begint het mee.Ik heb voor Hof Van Gan gekozen voor het gemak en praktisch.

Ik koos voor Hof Van Gan omdat er alles is wat een mens nodig heeft. Omdat ik naar de 70 jaar ging, en het huis te veer werd. Ik heb altijd gezegd dat ik rond de 65 jaar naar een assistentiewoning ging verhuizen.

Ik ben naar hier gekomen omdat mijn dochter dat aanprees, en omdat dat dicht bij huis was; ik kan van hieruit mijn huis zien. Ik kwam hier altijd al voorbij als ik te voet naar Genk ging, dus dat voelde het meest als thuis. Mijn dochter kwam juist bij mij binnen, en die hoorde kabaal in de hal, en ik ben daar gevallen, ja, voor naar de wc te gaan he, had ik 3 trappen, die wel – goddank – allemaal bekleed waren he, dat is mijn geluk geweest. Ik pakte altijd de leuning vast, maar dan ben ik toch gevallen. Omdat ik buiten westen was, is de ambulance gekomen, en die heeft mij naar het ziekenhuis gebracht. In het ziekenhuis zeiden ze dat ik op rust moest gaan; toen was ik ook ver weg, toen heb ik een lelijke slag op mijn kop gehad, en als ik er nu nog aan denk, dan denk ik “hoe heb ik het gehaald”. Ik ben thuis gekomen van het ziekenhuis na enige dagen, en toen ben ik naar hier gekomen, omdat dat kort bij was voor de kinderen. Ik had al gehoord dat je in het Hof Van Gan goed terecht kan, en dat de keuken daar heel lekker was, en het is mijn dochter die dan de verhuis in orde heeft gebracht. Ik voel me hier goed, en ik wil hier niet meer weg.

Ik voel me hier thuis; ik heb mijn inboedel naar hier verhuisd, mijn kleren hangen hier, ik kan veilig en wel op de wc …, ik kan hier doen wat ik wil. Ik heb met alle mensen een goed contact, daarjuist waren we nog buiten een spel aan het spelen. Voor activiteiten roepen ze mij altijd “komt ge meedoen?” Aan tafel is het ook gezellig; ik zet met overal bij, en heb me nog nooit onwelkom gevoeld. Ik ken hier ook nog mensen van vroeger. Over de verzorging ben ik tevreden. Ik krijg mijn pillekes ’s morgens altijd op de kamer, en ’s avonds komen ze kijken of ik veilig en wel in mijn bed lig, dat is toch een pluspunt. Gewoonlijk ga ik rond 11 uur slapen, net als thuis, afhankelijk van of ik nog iets moet zien op tv of iets te lezen heb. Ik zou het thuis niet beter kunnen hebben. Slechter ja! Tenzij dat ik iemand in huis haalde voor de pot te koken en, en voor me te bedienen en dat allemaal, oh ja, natuurlijk… nee, ik blijf hier. Als dat kan, blijf ik hier. Op alle gebied vind ik het hier prima.